Καλοκαιρινά βιωματικά λογοτεχνικά εργαστήρια στη Βολισσό

Featured

Στη Βολισσό φέτος θα διοργανωθούν καλοκαιρινά εργαστήρια λογοτεχνίας από τον Γιάννη Μακριδάκη.

Θα διεξαχθούν κατά τις εξής περιόδους:

Από 18 έως 22 Ιουνίου και από 23 έως 27 Ιουνίου,

Από 18 έως 22 Ιουλίου και από 23 έως 27 Ιουλίου,

Από 18 έως 22 Αυγούστου και από 23 έως 27 Αυγούστου

Το πρόγραμμα θα περιέχει καθημερινό δίωρο εργαστήρι λογοτεχνίας, ασκήσεις λογοτεχνικής γραφής, ομαδικές αναγνώσεις και σχολιασμό των κειμένων, καθώς και παράλληλες προαιρετικές δράσεις γύρω από τη φυσική ζωή και καλλιέργεια, τους φυσικούς πόρους και την αρμονική συνύπαρξη των πλασμάτων στο οικοσύστημα.

Συμβολική τιμή συμμετοχής στο εργαστήρι: 50 ευρώ το άτομο για κάθε περίοδο.

Οι συμμετέχοντες θα μπορούν να παρακολουθήσουν την πρώτη περίοδο κάθε μήνα ή και τις δύο.

Θα μένουν σε επιλεγμένα δωμάτια και σπιτάκια στο χωριό και στις γύρω παραλίες, οι τιμές των οποίων θα διαμορφωθούν ειδικά για τους συμμετέχοντες στα εργαστήρια. Κάθε εργαστήρι θα δέχεται το πολύ 15 συμμετοχές, οπότε θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Για πληροφορίες – δηλώσεις συμμετοχής :

akridaki@gmail.com και 6977000744

Pelineo.doc

Το Pelineo.doc είναι ένα κανάλι μέσα από το οποίο η Έλενα Μαργαριτίδη και ο Γιάννης Μακριδάκης θα παρουσιάζουν μικρές κινηματογραφικές αποτυπώσεις της Χίου, προσεγγίζοντας την τέχνη της φύσης και των ανθρώπων της, με στόχο να προβάλλουν το άλλο πρόσωπο του νησιού.

Οι παραγωγές του Pelineo.doc αναρτώνται στο διαδίκτυο με ελεύθερη πρόσβαση. Μπορείτε, αν σας αρέσει το αποτέλεσμα και ο στόχος, να γίνετε συμπαραγωγοί ενισχύοντας οικονομικά το πρότζεκτ. Για πληροφορίες επικοινωνήστε στο pelineo.doc@yahoo.com. Επίσης οι ιδέες και οι προτάσεις σας είναι ευπρόσδεκτες.

Το πρώτο κινηματογραφικό αποτύπωμα που παρουσιάζουμε έχει τίτλο: Κοσμοήρωας. Πρωταγωνιστής ο Παναγής Λεωνής, ο οποίος είναι γεννημένος το 1922 στο χωριό Πυραμά της ΒΔ Χίου, όπου και κατοικεί μόνιμα. Παρουσιάζει στο Pelineo.doc το έργο του «Κοσμοήρωας», το οποίο φιλοτέχνησε και αφιέρωσε στον συνομήλικό του και συνοδοιπόρο του στα ξερονήσια Μανώλη Γλέζο. Το γύρισμα έγινε στο σπίτι του την 25η Μαρτίου 2017.

Δείτε το

«Συρματένιοι, ξεσυρματένιοι· όλοι» – Ο Γιάννης Μακριδάκης στο ert.gr

Τις σημαντικές μαρτυρίες που κατέγραψε για χρόνια ο Γιάννης Μακριδάκηςαπό Χιώτες πρόσφυγες πολέμου του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, περιέχει το βιβλίο «Συρματένιοι, ξεσυρματένιοι· όλοι» (εκδόσεις ΕΣΤΙΑ).

Με αφορμή το προσφυγικό ρεύμα της περιόδου, που ακολουθεί την ίδια διαδρομή, αλλά με ανάποδη φορά, συνομιλήσαμε μαζί του.

-Ποια ήταν το κίνητρο για να ξεκινήσει η έρευνα από την οποία προέκυψε το βιβλίο;

-Το αρχικό κίνητρο ήταν η άγνοιά μου και η διάθεση να ερευνήσω ένα θέμα που μου φάνηκε εξαιρετικά ενδιαφέρον, όταν έτυχε να ακούσω μία σχετική διήγηση από έναν άνθρωπο που είχε αυτή την εμπειρία.

-Ποιοι ήταν οι βασικοί λόγοι για να πάρουν την απόφαση να φύγουν;

φωτο από το βιβλίο

φωτο από το βιβλίο

-Οι βασικοί λόγοι για να ξεκινήσουν να φεύγουν πρόσφυγες οι Χιώτες, ήταν η πείνα αλλά και οι φήμες ότι θα τους επιστράτευαν οι Γερμανοί για να τους στείλουν στο ανατολικό μέτωπο. Υπήρχε σκληρή επιτήρηση των Γερμανών με περιπολίες στο θαλάσσιο χώρο μεταξύ Χίου – Τουρκίας.

-Με ποιο τρόπο έφευγαν;

-Το φευγιό γίνονταν με βαρκάρηδες που έπαιρναν κάποια αμοιβή, αλλά υπήρχαν και αυτοί που είχαν δικιά τους βάρκα, έβαζαν μέσα συγγενείς και φίλους και έφευγαν. Όσοι είχαν άδεια αλιείας από τους Γερμανούς, με την προϋπόθεση το απόγευμα να είναι πίσω, είχαν τις βάρκες τους στη θάλασσα, οι υπόλοιποι τις είχαν στη στεριά.

-Ποια ήταν η αντιμετώπιση που είχαν από τους Τούρκους;

-Από τους απλούς πολίτες καλή γιατί ήταν φιλόξενη, από τις αρχές, ανάλογα με τι συμφωνίες είχαν κάνει με τους Γερμανούς. Άλλες φορές ήταν ήπιοι, άλλες φορές προχωρούσαν σε ξυλοδαρμούς και επαναπροωθήσεις των προσφύγων στη Χίο.

IMG_20170308_190058

Λίβανος – φωτο από το βιβλίο

-Προς τα πού κατευθύνθηκαν οι Χιώτες πρόσφυγες;

-Από την Τουρκία οι Χιώτες προωθήθηκαν στην Κύπρο, τη Συρία, την Παλαιστίνη, το Λίβανο, ακόμα και στο Βελγικό Κονγκό έφτασαν.

-Από τις διηγήσεις τους πώς νοιώθουν ότι πέρασαν το διάστημα της προσφυγιάς;

-Όσοι πήγαν στην Κύπρο πρέπει να πέρασαν καλύτερα γιατί διασκορπίστηκαν σε χωριά, δεν έμεναν σε στρατόπεδα, αλλά σε σπίτια. Πάντως και από τις διηγήσεις όσων έμειναν σε στρατόπεδα, αν δεν είχαν διώξει από τη μνήμη τους τις άσχημες εμπειρίες, η διαβίωσή τους εκεί δεν φαίνεται να ήταν ιδιαίτερα δύσκολη.

-Όταν συζητούσατε είχαν συνείδηση του βάρους της ιστορικής τους μαρτυρίας;

sirmatenioi-Όχι δεν το είχαν δεν είχαν αξιολογήσει αυτά που έζησαν σαν στοιχεία που συνθέτουν μία τόσο σημαντική και για άλλους ιστορία.

– Σήμερα πώς θα έβλεπαν οι πρόσφυγες εκείνης της εποχής το σημερινό προσφυγικό ρεύμα;

-Αν και αρκετοί δεν είναι πια στη ζωή, από τις διηγήσεις τους εκτιμώ ότι ένοιωθαν τον πόνο των προσφύγων και θα ήταν αλληλέγγυοι. Πρέπει να πούμε ότι η κοινωνία της Χίου εκδήλωσε την αλληλεγγύη της στους πρόσφυγες του προσφυγικού ρεύματος της εποχής μας και παρά το γεγονός ότι εμφανίστηκαν προβλήματα από το χρονικό σημείο του εγκλωβισμού τους στο νησί, παραμένει κυρίαρχη η αλληλεγγύη.

Συνέντευξη: Νάσος Μπράτσος

Περισσότερα για τους Χιώτες πρόσφυγες διαβάστε στο αρχείο του ert.gr στην ανάρτηση Αιγαιοπελαγίτες πρόσφυγες πολέμου – Το ert.gr παρουσιάζει μία σχετικά άγνωστη πλευρά της ιστορίας

Από εκεί και το απόσπασμα που επισυνάπτουμε:
Ένας ηλικιωμένος Κύπριος στιχουργός συμπάσχοντας με τον πόνο μας, τραγουδούσε ένα ποίημα δικής του συνθέσεως: Ω Χίο μου περήφανη γιατ’ είσαι λυπημένη / εφύγασιν τα τέκνα σου και είσαι μαραμένη./ Τα τέκνα σου ευρίσκονται εις το χωρίο Ζύγι / και τον Θεόν παρακαλούν πότε θα γίν’ ειρήνη./ Παρακαλούμεν τον Θεόν, Χριστόν και Παναγίαν, / να πάτε εις τα σπίτια σας με την καλήν υγείαν».

 

Το ert.gr ευχαριστεί τις εκδόσεις ΕΣΤΙΑ και το Γιάννη Μακριδάκη για το αντίτυπο του βιβλίου, που διευκόλυνε την έρευνά μας.

 

Πηγή

Συνέντευξη στο SBS Αυστραλίας

Πηγή

greek_170406_660408 

Συνέντευξη στο SBS Αυστραλίας

 

Γιάννης Μακριδάκης, ακτιβιστής, φυσικός καλλιεργητής και επιτυχημένος συγγραφέας.

 

Ο Γιάννης Μακριδάκης είναι φυσικός καλλιεργητής και συγγραφέας. Γεννήθηκε στη Χίο και σπούδασε μαθηματικά. Το 1997 ίδρυσε το Κέντρο Χιακών Μελετών. Οργάνωσε το Απλεπιστήμιο Βολισσού στη Χίο το οποίο διοργανώνει σεμινάρια φυσικής καλλιέργειας και αλκαλικής διατροφής. Είναι ένθερμος υποστηρικτής του αντικαταναλωτισμού και της αποανάπτυξης. Ο Γιάννης Μακριδάκης, με ενεργή ακτιβιστική δράση υπέρ των προσφύγων, μίλησε στον Σωτήρη Χατζημανώλη για το τελευταίο του βιβλίο, καθώς και για τις απόψεις του για τη ζωή και την κοινωνία.

 

 

Το βιβλίο είναι μια ιστορία σύγχρονη. Διαδραματίζεται το 2015 και είναι αρκετά ανεπτυγμένη η θεματολογία. Έχει διάφορες ιστορίες μέσα καθημερινών ανθρώπων, αλλά τα κύρια ζητήματά του είναι το σύγχρονο προσφυγικό ρεύμα που ζούμε αυτή την περίοδο στο νησί μας, συνδυασμένο με την καθημερινότητα των ντόπιων και συνδυασμένο με ένα παλιό ιστορικό χώρο όπου ζούσαν – ίδρυμα άσυλο πώς να το πω – όπου ζούσαν μέσα οι χανσενικοί, κοινώς λεπροί, του νησιού και έτσι με αφορμή το προσφυγικό και με αφορμή τις ιστορίες των ανθρώπων που αναπτύσσονται γύρω από αυτό αναπλάθω και ξαναδίνω, ξαναζωντανεύω, το παλιό άσυλο και τους μύθους και τους θρύλους που συνόδευαν τη ζωή των ανθρώπων που ζούσαν σε αυτό. Δεν μπορώ να πω περισσότερα γιατί το βιβλίο είναι πολυπρισματικό, έχει πάρα πολλά πρόσωπα, έχει πάνω από είκοσι ας πούμε χαρακτήρες, και ο καθένας κουβαλάει την ιστορία του, τη ζωή του, και έχουμε ανθρώπους που φαινομενικά δεν έχουν καμία σχέση αλλά ουσιαστικά βλέπουμε ότι οι ζωές τέμνονται. Έχουμε ανθρώπους οι οποίοι έζησαν σε διαφορετικές εποχές ως πρόσφυγες, που πήγαν στη Μέση Ανατολή από τη Χίο και τώρα υποδέχονται άλλους πρόσφυγες που κάνουν από τη Μέση Ανατολή το ταξίδι προς τη Χίο. Έχουμε αυτά τα παιχνίδια της ιστορίας, τους κύκλους, και όλο αυτό προσπαθώ να το δώσω μέσα από το μυθιστόρημα.

 

Όσοι ενδιαφέρονται θα βρουν τον τρόπο να το προμηθευτούν και να το διαβάσουν αλλά μιας και άγγιξες το προσφυγικό, ξέρω προσωπικά ότι ασχολείσαι ιδιαίτερα με αυτό, η Χίος είναι ένα από τα νησιά που φιλοξενούν πολλούς πρόσφυγες αυτό τον καιρό, μέσα σε λίγες λέξεις μπορείς να μας περιγράψεις την κατάσταση που επικρατεί στο νησί;

 

Το προσφυγικό στη Χίο είναι ένα ζήτημα το οποίο πέρασε από χίλια μύρια κύματα. Στην αρχή είχαμε πάρα πολύ μεγάλο κύμα προσφύγων οι οποίοι έφευγαν από το νησί, έμεναν εδώ μία με δύο μέρες, οπότε όλη η κοινωνία ήταν σύσσωμη στο πλάι τους, σύσσωμη η κοινωνία, δεν υπήρχε κανένας άνθρωπος που να μην είναι στο πλάι τους. Μαγειρεύαμε, μαζεύαμε ρούχα, τους βοηθούσαμε με κάθε τρόπο, τους δίναμε χρήματα, τους δίναμε εισιτήρια να φύγουνε, ήμασταν σύσσωμοι δίπλα τους. Πριν από έναν χρόνο ακριβώς έγινε αυτή η συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία η οποία τα νησιά του Βορειοανατολικού  Αιγαίου τα έκανε Ellis island κατά κάποιον τρόπο, τα έκανε φυλακές προσφύγων, έκλεισε τους πρόσφυγες στα νησιά, τότε άρχισαν να δημιουργούνται προβλήματα, όπως είναι φυσικό, στις τοπικές κοινωνίες, γιατί και οι πρόσφυγες άρχισαν να ζουν μέσα σε άθλιους καταυλισμούς με πολλά προβλήματα, οπότε όλα αυτά τα προβλήματα μεταφέρονταν σιγά σιγά στην κοινωνία που τους περιέβαλε. Είναι απόλυτα φυσικό. Η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ελληνικού κράτους που με την απόφαση που πήραν πριν από έναν ακριβώς χρόνο δημιούργησαν θέμα και στους πρόσφυγες και στην τοπική κοινωνία και ανέδειξαν κάποια στοιχεία ακραία έως φασιστικά μέσα στην κοινωνία, με διάφορα γνωστά επεισόδια που έχουν γίνει κατά καιρούς. Τον τελευταίο καιρό όμως, δηλαδή μιλάω για το τελευταίο τρίμηνο ας πούμε, η κατάσταση έχει κάπως εξομαλυνθεί διότι αφενός οι ροές έχουν μειωθεί αρκετά, αφετέρου έχει αρχίσει να λειτουργεί κάπως η υπηρεσία ασύλου, οπότε πολλοί πρόσφυγες έχουν πάρει άσυλο και έχουν μεταφερθεί από το νησί στην Ηπειρωτική Ελλάδα, έχει κάπως αποσυμφορηθεί η κατάσταση, έχουν απεγκλωβιστεί κάποιοι άνθρωποι, η κοινωνία έχει επιστρέψει στα κανονικά της επίπεδα και δεν έχουμε ακρότητες αυτό το διάστημα.

 

Νομίζω μας έδωσες έτσι συνοπτικά αλλά μια πλήρη εικόνα. Γιάννη εσύ είσαι νέος και πετυχημένος συγγραφέας αλλά φαίνεσαι να ακολουθείς μια αντίστροφη πορεία. Θέλω να πω αντί να είσαι στην Αθήνα ή εν πάση περιπτώσει σε κάποια πόλη επέλεξες ένα χωριό της βόρειας Χίου όπου γράφεις αλλά ασχολείσαι και με τη γη, είσαι και ακτιβιστής. Γιατί έκανες αυτή την επιλογή;

 

Η επιλογή ήρθε μόνη της ως φυσική πορεία της ζωής μάλλον, γιατί ζούσα στις πόλεις, είχα έναν καταναλωτικό τρόπο ζωής, σύγχρονο, κάποια στιγμή αντιλήφθηκα με αφορμή και αυτή την οικονομική κρίση που βιώνει η Ελλάδα και όχι μόνο, όλος ο δυτικός καπιταλιστικός κόσμος, ότι οι αξίες που μας ανέθρεψαν και μας μεγάλωσαν από μικρούς εμάς που γεννηθήκαμε μέσα σε αυτό το καπιταλιστικό σύστημα, καταναλωτικό σύστημα, ότι αυτές οι αξίες είναι πλαστές και ότι οι πραγματικές αξίες είναι αλλού και ότι ο πραγματικός πλούτος δεν είναι τα κουπόνια του χρήματος αλλά είναι οι φυσικοί πόροι. Πήρα συνειδητά την απόφαση να στραφώ προς τους φυσικούς πόρους, να τους γνωρίσω, να ζήσω κοντά τους, να τους συναναστραφώ και να τους φροντίσω γιατί σκέφτηκα ότι όταν όλοι αφήνουμε τους φυσικούς πόρους, τον ήλιο την ενέργεια, το νερό το χώμα, τη γη, τους σπόρους και φεύγουμε και πηγαίνουμε και γινόμαστε καταναλωτικά όντα μέσα στις πόλεις, αφήνουμε και την μοίρα αυτών όλων των φυσικών πόρων στα χέρια των μεγάλων εταιρειών που έχουν αυτοσκοπό το χρήμα και γι αυτό υπάρχει ανηθικότητα και έτσι συνεχώς βαδίζουμε προς το χειρότερο. Είμαι λοιπόν της άποψης πως αν ο καθένας από εμάς που αποτελούμε όλοι μαζί το σύστημα κάνει μια μικρή στροφή, όχι οπισθοδρόμηση αλλά αλλαγή πορείας, μια μικρή αλλαγή και πάει προς την ποιότητα και προς τις αξίες και δει πραγματικά τι είναι η αξία και ο πλούτος στη ζωή μας και αρχίσει να το φροντίζει και αρχίσει να το καλλιεργεί, τότε θα έχουμε κάνει μια πολύ μεγάλη αλλαγή στο παγκόσμιο σύστημα. Πάνω σε αυτή λοιπόν τη θεωρία έφυγα από την πόλη και πήγα στη Βολισσό που είναι ένα πολύ ωραίο χωριό της βόρειας Χίου, με πολύ ωραία γη και νερά και φυσικούς πόρους, και προσπαθώ να ζήσω σε αρμονία με την υπόλοιπη φύση.

 

Τα περισσότερα έργα σου, αν όχι όλα, και είναι πάνω από μια ντουζίνα, έχουν ως αναφορά τους τη Χίο. Και καλά τα ιστορικά, είναι όμως και τα διηγήματα, κάπου οκτώ νομίζω, που έχεις εκδώσει με την Εστία. Γιατί δίνεις αυτό το Χιώτικο χρώμα στα έργα σου και πως αυτό γίνεται αποδεκτό από τους αναγνώστες σου σε όλη την Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό;

 

Έχεις δίκιο ότι τα βιβλία μου είναι Χιώτικα, αν και τα περισσότερα δεν αναγράφουν τον τόπο που διαδραματίζεται η ιστορία όπως και το τελευταίο. Το τελευταίο είναι ένα κράμα Χίου και Ικαρίας, ε δεν ονοματίζω πουθενά, μόνο σε δύο βιβλία νομίζω ονοματίζεται το νησί, επειδή είμαι από τη Χίο και ζω στη Βολισσό όλος ο κόσμος που τα διαβάζει συνδέει το νησί με τα βιβλία. Αυτό είναι καλό για το νησί γιατί έρχονται πάρα πολλοί άνθρωποι που έχουν διαβάσει τα βιβλία και κάνουν τουρισμό μετά στο νησί, έρχονται και με βρίσκουν στη Βολισσό πάρα πολλοί κάθε καλοκαίρι. Και βέβαια είναι αναπόφευκτο για έναν συγγραφέα να γράφει για τον τόπο που ζει γιατί από πού αλλού θα αντλήσει η ψυχή του να επεξεργαστεί εικόνες και ερεθίσματα αν όχι από τον τόπο που ζει. Εγώ είμαι άνθρωπος που γεννήθηκα, στη Χίο, μεγάλωσα στη Χίο, έφυγα για πέντε χρόνια απ’ το νησί και συνειδητά ξαναγύρισα πίσω και συνειδητότατα μετά ξαναπήγα πιο πίσω, στο χωριό, ο κόσμος μου είναι το νησί, αλλά αν δεις με την ψυχή σου τον μικρόκοσμό σου είσαι παγκόσμιος, γιατί η ανθρωπότητα είμαστε, η κάθε μικρή κοινότητα είναι, καθρέφτης της ανθρωπότητας ολόκληρης, οι άνθρωποι είμαστε ίδιοι, έχουμε συναισθήματα τα ίδια, έχουμε πείσματα τα ίδια, και η λογοτεχνία είναι συναίσθημα, οπότε αν μπορείς να νιώθεις και να εκφράζεις τα συναισθήματά του μικρόκοσμού σου τότε μπορείς να περιγράφεις την παγκόσμια κοινότητα των ανθρώπων.

By

Sotiris Hatzimanolis

Published on

Thursday, April 6, 2017 – 18:56

Ο Φυσικός Άνθρωπος

Ή αλλιώς το κατά Γιάννη Μακριδάκη Ευαγγέλιο, μια παραγγελία του Γιώργου Κουμεντάκη για την Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ, που παρουσιάστηκε στην παράσταση Ημέρες Λατρευτικής Μουσικής – Παραφράσεις Ιερών Κειμένων, στο ΚΠΙΣΝ, στις 4 και 5 Απριλίου 2017, ερμηνευμένο από την ηθοποιό Ράνια Οικονομίδου συνοδεία των αυτοσχεδιασμών στο πιάνο του Αντώνη Ανισέγκου:

 

Την νύχτα εκείνη ο Ιησούς και οι μαθητές Αυτού, εξόν του Ιούδα, μετέβησαν πέραν του χειμάρρου των Κέδρων και εισήλθαν εις τον ελαιώνα της Γεσθημανής όπως προσευχηθούν.

Τον τόπο εκείνον εγνώριζε ασφαλώς και ο Ιούδας, διότι είχαν μεταβεί πλείστες φορές εκεί μαζί με τον Ιησού. Κατέφθασε κατόπιν λοιπόν και ούτος εκεί, επικεφαλής πλήθους οργίλων Καταναλωτών τε και Δούλων του Συστήματος, εχόντων ανά χείρας δαυλούς, λύχνους, ξύλα και μάχαιρες, συνοδευόμενοι υπό πανόπλων Στρατιωτών και Φρουρών, οίτινες είχαν διαθέσει εις αυτόν οι Τραπεζίτες, οι Επενδυτές και οι Άρχοντες. Ο Ιησούς, ειδών τότε τον όχλο αυτόν, προχώρησε και ρώτησε αυτούς: «Τίνα ζητείτε;». «Τον Ιησού τον Ναζωραίο» του απεκρίθησαν. Και είπεν τότε ο Ιησούς: «Εγώ είμαι».

Την αυτήν στιγμή ο Ιούδας, όστις είχε λάβει υπό του Κεντρικού Τραπεζίτου τριάκοντα αργύρια ίνα προδώσει τον Ιησού, πλησίασε, χαιρέτισε και ησπάσθη Αυτόν. Ήτο το συμφωνηθέν σήμα του προς τους Στρατιώτες και τους Φρουρούς, οίτινες αμέσως εκινήθησαν κατ’ Αυτού, αλλά ο μαθητής Αυτού Σίμων Πέτρος χύμηξε πρώτος και εκτύπησε σφοδρά εις το πρόσωπο Καταναλωτήν τινά εκ του πλήθους, ονόματι Μάλχον. Ο Ιησούς τότε ήλξε ευθύς τον Πέτρον οπίσω και είπε εις αυτόν: «Η βία δεν είναι ο Τρόπος. Ο ασκών βία και προξενών τρόμον εις άλλα πλάσματα, πεθαίνει ο ίδιος βιαίως έντρομος». Πλησίασε κατόπιν τον Μάλχον και αφού έλαβε το πρόσωπον αυτού εντός των χειρών Του, τον άγγιξε επί των οφθαλμών, της ρινός, της ματωμένης αυτού γνάθου, λέγων εις αυτόν μεγαλοφώνως, ίνα ακούσουν άπαντες: Εις το εξής να οράς, να οσφραίνεσαι, να γεύεσαι ως πλάσμα φυσικόν, ουχί να καταναλώνεις εικόνες, αρώματα, τρόφιμα και υγρά, ανθρώπους και τόπους, ω Άνθρωπε. Ο Δούλος εκείνος τότε εστάθη στα πόδια του στέρεα, εκοίταξε στα μάτια τον Ιησού και ευθύς οπισθοχώρησε ολίγα βήματα έντρομος ως αγρίμι εις την θέα του πλήθους, εις το οποίον μετείχε και ο ίδιος έως πρότινος. Έπειτα, ήρχισεν άξαφνα τρέχων εντός σκότους βαθέως, δια μέσου των ελαιοδένδρων του όρους και εξηφανίσθη. Έκτοτε ουδείς είδε αυτόν εις την Αγορά και την πόλιν.

 

Οι Φρουροί και οι Στρατιώτες συνέλαβαν τότε τον Ιησού, τον έδεσαν και τον έφεραν εντός των τειχών της Ιερουσαλήμ. Τον οδήγησαν πρώτα στον Τραπεζίτη Άννα, πεθερόν του Καϊάφα, όστις κατείχε το αξίωμα του Κεντρικού Τραπεζίτου για το τρέχον εκείνον έτος, είχε συμβουλεύσει δε τους Άρχοντες, ότι ήτο προς το συμφέρον του Συστήματος των Αγορών να συλλάβουν τον Ιησού ως Τρομοκράτη των Εμπόρων και πασών των Επενδυτών, ως επικίνδυνον λαοπλάνο των Καταναλωτών, κατόπιν δε να καταδικάσουν Αυτόν εις θάνατον ως υποσκάπτοντα την ίδιαν την υπόσταση του Συστήματος, ένεκα ο λόγος και η δράσις Του απετέλουν τροχοπέδη δια την ζωογόνον αυτού Ανάπτυξιν.

 

Εν τω μεταξύ, ο μαθητής του Ιησού Σίμων Πέτρος ηκολούθησε και αυτός την πομπή και εκάθισε έξω στην αυλή του Τραπεζίτου, μαζί με τους Φρουρούς, οίτινες είχαν ανάψει φωτιά και ζεσταίνονταν. Εκεί, τον πλησίασε Δούλη τινά του Συστήματος και ειρωνευομένη αυτόν ρώτησε: «Είσαι και εσύ εξ αυτών των Φυσικών Ανθρώπων, οίτινες δεν επιθυμούν την Ανάπτυξιν;». Ούτος τότε ηρνήθη, παρόντων απάντων, λέγων εις αυτήν: «Δεν κατανοώ όσα λες». Κατόπιν παρελεύσεως ολίγου χρόνου πλησίασε αυτόν ετέρα Δούλη, και σταθείσα πλάι εις αυτόν είπε: «Ούτος ανήκει εις την ίδια σπείρα Τρομοκρατών με τον συλληφθέντα», αλλά και πάλι ο Πέτρος ηρνήθη: «Δεν γνωρίζω αυτόν τον άνθρωπο», είπε εις αυτήν. Καταναλωτής τις όμως εκ των συναγμένων εκεί, συγγενής του άρτι εξαφανισθέντος εκ του Συστήματος Μάλχου, απεφάνθη οργίλος: «Σε είδα εγώ στο όρος των ελαιών μετ’ αυτού, είμαι βέβαιος. Δύναμαι να στοιχηματίσω ολόκληρον τον Μισθό μου». Τότε ο Πέτρος, ικέτης ίνα πιστεύσει το πλήθος τα λόγια αυτού, έδωσεν όρκο γονυπετής: «Ο Θεός να με τιμωρήσει εάν γνωρίζω αυτόν τον άνθρωπο», είπε. Αμέσως τότε ελάλησε αλέκτωρ τις εξ ανατολών και ενεθυμήθη ο Πέτρος τον λόγον του Ιησού: «Πριν αλέκτορα φωνήσαι, τρις απαρνήση με». Εξήλθε τότε της αυλής και έκλαυσε πικρά.

 

Στο εσωτερικό της οικίας ο Τραπεζίτης Άννας ανέκρινε τον Ιησού ερωτών περί των μαθητών και της διδασκαλίας Αυτού. Ο Ιησούς του απήντησε: «Ουδέποτε μίλησα κρυφίως εις τους Καταναλωτές. Μιλούσα πάντοτε εις ταις συναγωγές αυτών έμπροσθεν των Τραπεζών, αλλά και εις την Αγορά. Προς τι ρωτάς εμένα λοιπόν; Ρώτησε τους ιδίους, οίτινες άκουγαν τους λόγους μου». Λέγων ταύτα τα λόγια, εις εκ των Φρουρών ράπισε Αυτόν λέγων: «Έτσι απαντάς στον κύριο Τραπεζίτη;» Τότε ο Άννας απέστειλε τον Ιησού δεμένον στον Καϊάφα.

 

Εις την οικία του Κεντρικού Τραπεζίτου συνήλθαν αγωνιούντες πλείστοι υψηλόβαθμοι,  Στελέχη Επιχειρήσεων και Τραπεζών. Εκεί, οι Τραπεζίτες, οι Επενδυτές και άπαντα τα μέλη του Συνεδρίου αναζητούσαν ψευδομαρτυρία τινά εις βάρος του Ιησού, ίνα καταδικάσουν Αυτόν εις θάνατον. Παρουσιάστηκαν τότε ψευδομάρτυρες, οίτινες έλεγαν: «Ούτος έφη, “Δύναμαι να κατεδαφίσω την Κεντρική Τράπεζα, να καύσω δε όλα τα δελτάρια χρήματος, τα ευρισκόμενα εις τα Ταμεία της” ». Ο Κεντρικός Τραπεζίτης Καϊάφας ηγέρθη τότε και είπε εις Αυτόν: «Τι έχεις να απολογηθείς για όλα όσα ούτοι σου καταμαρτυρούσιν;» Ο Ιησούς όμως σιωπούσε και ο Καϊάφας είπε πάλι εις Αυτόν: «Σε εξορκίζω στο όνομα των Αγορών, ίνα απολογηθείς». Είπεν ο Ιησούς τότε: «Σας λέγω μόνον ότι συντόμως θα νιώσετε Τρόμον πρωτοφανή και ανείπωτον, όταν κατανοήσετε ότι το Σύστημα των Αγορών σας εδράζεται απολύτως εις το μόνον αυθύπαρκτον και τέλειον Σύστημα, το Οικοσύστημα, το οποίον όμως τόσον απερίσκεπτα καταναλώνετε καθημερινώς, το μολύνετε και το αφανίζετε με την υβριστική σας διαβίωση. Έντρομοι μίαν των ημερών θα αντικρίσετε τον Φυσικό Άνθρωπο εαυτόν σας να εξέρχεται εκ της προβιάς του Καταναλωτή, την οποίαν είστε ενδεδυμένοι και περιφέρετε εις τας οδούς της πόλεως, εις τας Τράπεζας, τας Επενδύσεις και εις τα Εκτροφεία σας, θα τον δείτε λοιπόν να διαχωρίζεται εκ του σαρκίου σας, να απαρνείται το Σύστημά σας και να οδεύει προς το Οικοσύστημα, ίνα λάβει την θέσιν αυτού δια μέσου των άλλων φυσικών πλασμάτων, των συναποτελούντων την Πλάση, να εγκαταβιώσει δε εκεί ειρηνικά δια παντός, εις άμεσον επαφήν ευρισκόμενος με τον Πλούτο τον πραγματικό των Πόρων των Φυσικών και ουχί τον πλαστόν των χρημάτων σας».

Διέρρηξε τότε τα ιμάτιά του εξ αγανακτήσεως ο Κεντρικός Τραπεζίτης και λαβών τον λόγον είπε προς τα μέλη του Συνεδρίου: «Τι χρείαν έχομεν πλέον μαρτύρων; Ιδού, μόλις τώρα ακούσατε τους απειλητικούς λόγους του Τρομοκράτη. Τι απόφαση λαμβάνετε;» Εκείνοι δε ευθύς απεφάνθησαν: «Κρίνεται ένοχος συμφώνως των διατάξεων του Αντιτρομοκρατικού Νόμου μας και καταδικάζεται εις Θάνατον».

 

Κατόπιν αυτών οδήγησαν τον Ιησού στο Πραιτώριο. Ήταν πλέον νωρίς το πρωί. Ο Πιλάτος εξήλθε και ρώτησε τότε το πλήθος: «Για ποίο αδίκημα κατηγορείτε αυτόν;»  Του απεκρίθησαν: «Είναι Τρομοκράτης και σου τον παραδίδουμε ίνα τον θανατώσεις». Ο Πιλάτος εισήλθε πάλι εις το Πραιτώριο, διέταξε να φέρουν τον Ιησού και είπε εις Αυτόν: «Τραπεζίτες, Επενδυτές, Στελέχη όλων των κλάδων Επιχειρήσεων και πλήθος μέγα Καταναλωτών, διατείνονται ότι είσαι Τρομοκράτης και ότι αυτοαναγορεύεσαι Φυσικός Άνθρωπος, Υιός του Σύμπαντος Κόσμου. Τι έχεις να απολογηθείς επί των κατηγοριών αυτών;»

Ο Ιησούς απάντησε: «Αν η δική μου Υπόσταση προερχόταν εκ του Συστήματος τούτου, θα αγωνιζόμουν καθημερινώς ίνα κερδίσω χρήματα και επιδεικνύω συνεχώς τον πλαστό αυτόν πλούτο μου. Αλλά, ως δύνασαι ιδίοις όμμασι διαπιστώσεις, η δική μου Υπόσταση δεν προέρχεται από εδώ».

Λέει τότε εις Αυτόν ο Πιλάτος: «Είσαι, λοιπόν, Φυσικός Άνθρωπος, ουχί Καταναλωτής;» «Ναι, είμαι Φυσικός Άνθρωπος», απεκρίθη ο Ιησούς.

Εξήλθε τότε ο Πιλάτος πάλι εμπρός εις το συναγμένο πλήθος και είπε: «Εγώ δεν βρίσκω κανέναν λόγο ίνα καταδικάσω αυτόν. Άλλωστε, υπάρχει συνήθεια τινά, όπως ελευθερώνω προς χάριν σας κατ’ έτος έναν υπόδικο ενόψει του Πάσχα. Προτείνω λοιπόν να ελευθερώσω τον Φυσικόν αυτόν Άνθρωπο». Άπαντες όμως τότε ήρχισαν φωνασκούντες: «Όχι, όχι αυτόν! Τον Βαραββά!» Και ήταν ο Βαραββάς ληστής Τραπεζών.

 

Τότε ο Πιλάτος διέταξε να φέρουν έξω τον Ιησού και ο ίδιος εκάθισε εις την έδρα του δικαστού, στην Γαββαθά. Ήταν σχεδόν μεσημέρι, παραμονή του Πάσχα. Οι στρατιώτες έπλεξαν στέφανον εξ ακανθών και τον φόρεσαν εις την κεφαλήν του Ιησού, τον ετύλιξαν έπειτα με κατακόκκινο μανδύα και τον χλεύαζαν κραυγάζοντες: «Ζήτω ο Φυσικός Άνθρωπος!». Λέει λοιπόν ο Πιλάτος εις το πλήθος: «Ιδού ο Τρομοκράτης σας, ο Φυσικός Εαυτός σας!» Τότε εκείνοι ήρχισαν κραυγάζοντες: «Θάνατος, θάνατος, σταύρωσέ τον!» Λέει τότε ξανά εις αυτούς ο Πιλάτος: «Τον Φυσικό Εαυτό σας να σταυρώσω;» Απεκρίθησαν δε οι Τραπεζίτες και οι Επενδυτές: «Δεν έχουμε άλλον Εαυτό, εξόν τον Καταναλωτή, όστις κυκλοφορεί συνεχώς το χρήμα στις Αγορές, ίνα υφίσταται Ανάπτυξις διαρκής του Συστήματος και εισπράττει φόρους η Αυτού Μεγαλειότης ο Αυτοκράτωρ Τιβέριος. Πας εχθρός της Αναπτύξεως, εχθρός του Αυτοκράτορα εστί. Δια τον λόγον αυτόν οφείλεις να τον σταυρώσεις». Ο Πιλάτος, ακούσας αυτά, εθορυβήθη εντόνως. Έλαβε τότε αμέσως νερό και ένιψε τας χείρας του εμπρός εις το πλήθος, λέγων: «Αθώος ειμί για το αίμα του Φυσικού Ανθρώπου τούτου· το κρίμα Του πάνω σας». Απεκρίθησαν τότε όλος ο όχλος και είπαν: «Το αίμα του πάνω μας και πάνω εις τα παιδιά μας».  Απέλυσε λοιπόν ο Πιλάτος τον Βαρραβά, ενώ τον Ιησού παρέδωσε ίνα σταυρωθεί.

 

Κατόπιν, εξερχόμενοι του διοικητηρίου οι Στρατιώτες ηνάγκασαν διαβάτην τινά, ονόματι Σίμωνα Κυρηναίον, όπως σηκώσει τον σταυρό του Ιησού και οδήγησαν Αυτόν εις Γολγοθά, όπερ σημαίνει «Κρανίου Τόπος» και συμβολίζει την εικόνα της Γης όταν θα παραδώσουν αυτήν οι Καταναλωτές στις επερχόμενες γενεές των Ανθρώπων. Εκεί τον σταύρωσαν και διαμοιράστηκαν κατόπιν τα ιμάτια Αυτού ρίπτοντες κλήρον. Η ώρα ήταν ενάτη πρωινή. Την αιτία της σταυρώσεως ενέγραψαν επί ξύλου κρεμάμενου άνωθεν της κεφαλής Αυτού: «Φυσικός Άνθρωπος Τρομοκράτης Καταναλωτών».

Εκ δεξιών και αριστερών Αυτού σταύρωσαν και δύο ληστές Τραπεζών. Οι διερχόμενοι εκ του τόπου εκείνου κουνούσαν ειρωνικά το κεφάλι τους: «Α, εσύ που χλεύαζες τον βίο μας και απειλούσες να καύσεις τα χρήματά μας», έλεγαν εις Αυτόν. Τον χλεύαζαν επίσης οι Τραπεζίτες, οι Επενδυτές και τα Στελέχη, οίτινες παρέμειναν συγκεντρωμένοι επί ώραν κάτωθι του σταυρού: «Ιδού ο Φυσικός Άνθρωπος», έλεγαν, «ο έχων εμπιστοσύνη στο Χάος το δημιουργικό του Σύμπαντος Κόσμου!».

Κατόπιν ο Ιησούς είπε: «Διψώ». Ευθύς, εις εξ αυτών έλαβε ανά χείρας σπόγγον επί κοντού και προσέφερε εις Αυτόν χολή και όξος ίνα καταναλώσει. Ο Ιησούς δοκιμάσας ηρνήθη, έγειρε τότε την κεφαλήν και ξεψύχησε. Ήταν η ώρα δωδεκάτη μεσημβρινήν και ευθύς ο ήλιος εχάθη. Πλήρες σκοτάδι εκάλυψε την γη. Τότε ηκούσθη κρότος εκκωφαντικός και εσκίσθη το καταπέτασμα της Κεντρικής Τραπέζης, η γη εσείσθη και έσπασαν οι προβιές και τα προσωπεία πλείστων Καταναλωτών, οι φυσικοί άνθρωποι απελευθερώθησαν εξ αυτών και ήρχισαν περιηγούμενοι τας οδούς της πόλεως Ιερουσαλήμ.

Ο Ρωμαίος εκατόνταρχος και οι Στρατιώτες, οίτινες φρουρούσαν τον Ιησού, νιώσαντες τον σεισμό και ακούσαντες τον τρομερόν της γης βρυχηθμόν, εφοβήθησαν, μετανόησαν και εκραύγαζαν χτυπώντες στα στήθη τους: «Ήτο αλήθεια ούτος εις Φυσικός Άνθρωπος».

 

Κατόπιν όμως αυτών των συμβάντων και λόγω της εορτής του Πάσχα οι Τραπεζίτες και οι Επενδυτές εφοβήθησαν ίνα μην διαταραχθεί το εορταστικό κλίμα και επηρεασθεί η ψυχολογία των Καταναλωτών εις ταις Αγορές. Ούτω, παρεκάλεσαν τον Πιλάτο όπως διατάξει την αποκαθήλωσιν των εσταυρωμένων. Ούτος λοιπόν έδωσε διαταγή και οι Στρατιώτες έθραυσαν τα σκέλη των δύο ληστών, τον Ιησού όμως τον βρήκαν ήδη νεκρό. Ο εκατόνταρχος Λογγίνος λόγχισε την δεξιάν αυτού πλευρά και αμέσως ανέβλυσε ύδωρ και αίμα εκ της πληγής.

Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, άνδρας τις ονόματι Ιωσήφ εξ Αριμαθαίας, όστις, δια τον φόβο των Τραπεζιτών, των Επενδυτών και των Αρχόντων ήτο κρυφός μαθητής του Ιησού, μετέβη εις Πιλάτον και εζήτησε εξ αυτού το σώμα του Ιησού. Ο Πιλάτος έδωσε τότε την άδεια εις τον Ιωσήφ ίνα λάβει τον νεκρό Ιησού και ούτος μετέβη εις Γολγοθά και απεκαθήλωσε Αυτόν. Μετέβη επίσης επί τόπου και άλλος κρυφός μαθητής Αυτού, ονόματι Νικόδημος, φέρων μίγμα σμύρνων και αλόης. Τύλιξαν τότε οι δύο αυτοί άνδρες εντός σινδόνης τον νεκρόν Ιησού, περιέλουσαν Αυτόν αρώματα και τοποθέτησαν το σαρκίον Αυτού εις μνήμα λαξευμένο επί βράχου τινός. Κατόπιν, έσπρωξε λίθον ο Ιωσήφ και εσφράγισε το μνήμα Του.

 

Την επομένη,  Σάββατο των Αγορών, μετέβησαν οι Επενδυτές και οι Τραπεζίτες πάλιν εις τον Πιλάτο και είπαν: «Κύριε, ο νεκρός μας απειλούσε λέγων: “σε τρεις ημέρες θα αναστηθώ”. Δώσε διαταγή ίνα φρουρηθεί ο τάφος του έως την τρίτη ημέρα τουλάχιστον, ίνα μην απαγάγουν αυτόν οι μαθητές αυτού και διαδώσουν κατόπιν εις τους Καταναλωτές μας ψευδώς ότι ανεστήθη». Ο Πιλάτος τότε διέθεσε εις αυτούς την Φρουρά λέγων ίνα πράξουν κατά πως οι ίδιοι νομίζουν.

Έλαβαν λοιπόν την Φρουρά οι Τραπεζίτες και οι Επενδυτές, την έστησαν εις κάθε γωνία της πόλεως, όπου ευρίσκεται έκτοτε στημένη ακόμη, όπως φρουρεί εις τον αιώνα τον άπαντα, ίνα μη αναστηθεί ο Φυσικός Άνθρωπος εκ του σαρκίου του Δούλου αυτών Καταναλωτή και αλώσει το Σύστημά τους.

Η Δημόσια Ιστορική Βιβλιοθήκη “Αδ. Κοραής” παρουσιάζει το θεατρικό αναλόγιο “Ο Φυσικός Άνθρωπος” του Γιάννη Μακριδάκη, την Μεγάλη Παρασκευή και ώρα 13.00. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο αναγνωστήριο και η διάρκεια της παράστασης είναι 25 λεπτά. Είσοδος ελεύθερη.
Ερμηνεύουν η ηθοποιός Φένια Μάγιου και η μουσικός Μίτσυ Ακογιούνογλου.
Το κείμενο αποτελεί παράφραση των Ιερών Ευαγγελίων της Μεγάλης Εβδομάδας και δημιουργήθηκε μετά από παραγγελία του Γιώργου Κουμεντάκη, καλλιτεχνικού  διευθυντή της Λυρικής Σκηνής, για την Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ, που παρουσιάστηκε στην παράσταση Ημέρες Λατρευτικής Μουσικής – Παραφράσεις Ιερών Κειμένων, στο Κέντρο Πολιτισμού του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, στις 4 και 5 Απριλίου 2017, ερμηνευμένο από την ηθοποιό Ράνια Οικονομίδου συνοδεία των αυτοσχεδιασμών στο πιάνο του Αντώνη Ανισέγκου.

Η Λυρική Σκηνή διασκευάζει τις Γραφές

Της Ιωάννης Κλεφτόγιαννη

Oι Έρση Σωτηροπούλου, Ευγένιος Αρανίτσης, Γιώργος Κοροπούλης και Γιάννης Μακριδάκης εξηγούν πώς παραφράσαν τα Ιερά Κείμενα, συνθέτοντας υπερρεαλιστικούς διαλόγους και φέρνοντας τον Ιησού αντιμέτωπο με το σύγχρονο καταναλωτή.

Πηγή

….

Και για τον Γιάννη Μακριδάκη η παράφραση ήταν μια ιστορία δύσκολη. «Τελικά, άφησα το αισθητήριό μου να δουλέψει». Η πρόταση του Κουμεντάκη να δημιουργηθεί κάτι νέο από τα Ιερά Κείμενα για το σύγχρονο κοινό τον ιντρίγκαρε, ούτως ή άλλως. «Η πρόκληση για μένα ήταν ανθρωπολογικού περιεχομένου», εξηγεί. Προέβη σε μια παράφραση των Παθών του Ιησού από τα Μεγαλοβδομαδιάτικα Ευαγγέλια φέρνοντάς τα στο σήμερα «για να συμπεριλάβω τη σύγχρονη κοινωνία και το σύγχρονο άνθρωπο σε μια καταναλωτική εποχή όπου έχουμε υποκαταστήσει όλες τις φυσικές ιδιότητες με το ρήμα καταναλώνω. ‘Εβαλα τον καταναλωτή και τον Ιησού αντιπάλους και έκανα μια αλληγορική μεταφορά. Αυτό βγήκε ως πρόκληση απέναντι στο κοινό για να γίνει κριτής.»

Κι ο αναγνώστης μπορεί να γίνει με το ακόλουθο χωρίο: «… Την αυτήν στιγμή ο Ιούδας, όστις είχε λάβει υπό του Κεντρικού Τραπεζίτου τριάκοντα αργύρια ίνα προδώσει τον Ιησού, πλησίασε, χαιρέτισε και ησπάσθη Αυτόν. Ήτο το συμφωνηθέν σήμα του προς τους Στρατιώτες και τους Φρουρούς, οίτινες αμέσως εκινήθησαν κατ’ Αυτού, αλλά ο μαθητής Αυτού Σίμων Πέτρος χύμηξε πρώτος και εκτύπησε σφοδρά εις το πρόσωπο Καταναλωτήν τινά εκ του πλήθους, ονόματι Μάλχον. Ο Ιησούς τότε ήλξε ευθύς τον Πέτρον οπίσω και είπε εις αυτόν: «Η βία δεν είναι ο Τρόπος. Ο ασκών βία και προξενών τρόμον εις άλλα πλάσματα, πεθαίνει ο ίδιος βιαίως, έντρομος». Πλησίασε κατόπιν τον Μάλχον και αφού έλαβε το πρόσωπον αυτού εντός των χειρών Του, τον άγγιξε επί των οφθαλμών, της ρινός, της ματωμένης αυτού γνάθου, λέγων εις αυτόν μεγαλοφώνως, ίνα ακούσουν άπαντες: Εις το εξής να οράς, να οσφραίνεσαι, να γεύεσαι ως πλάσμα φυσικόν, ουχί να καταναλώνεις εικόνες, αρώματα, τρόφιμα και υγρά, ανθρώπους και τόπους, ω Άνθρωπε. Ο Δούλος εκείνος τότε εστάθη στα πόδια του στέρεα, εκοίταξε στα μάτια τον Ιησού και ευθύς οπισθοχώρησε ολίγα βήματα έντρομος ως αγρίμι εις την θέα του πλήθους, εις το οποίον μετείχε και ο ίδιος έως πρότινος. Έπειτα, ήρχισεν άξαφνα τρέχων εντός σκότους βαθέως, δια μέσου των ελαιοδένδρων του όρους και εξηφανίσθη. Έκτοτε ουδείς είδε αυτόν εις την Αγορά και την πόλιν….»

Όλα για καλό: Αναγνωστική απόκριση Κατερίνας Α.

Καλημέρα ,
Τελείωσα το βιβλίο με βαριά καρδιά,αφού δεν θέλω να είναι το τελευταίο σου.
Ακόμη και σ’αυτό το βαρύ κλίμα λοιπόν,έμεινα σαστισμένη.
Τα βιβλία σου “μας”κάνουν καλύτερους ανθρώπους .
Και εμψυχωνουν:δεν είμαστε μόνοι,δεν μείναμε πίσω,αυτός είναι ο δρόμος,αυτή είναι η ουσία,αυτοί είναι οι άνθρωποι κι αυτή είναι η ψυχή,η θέση και τα όνειρά τους.
Ευχαριστώ
Κατερίνα Α.

Όλα για καλό: Αναγνωστική απόκριση Thomas (goodreads.com)

Thomas
Βαθμολογία: ★★★★★
Από τα καλύτερα του Μακριδάκη (που όλα είναι καλά, τι να λέμε τώρα). Στο «Όλα για καλό» θαύμασα για ακόμη μια φορά τον τρόπο που ξετυλίγεται η ιστορία, που ο συγγραφέας μέσα από τα λόγια του αφηγητή σε προϊδεάζει γι’ αυτό που θα ακολουθήσει χωρίς να σου αποκαλύπτει πολλά, έτσι ώστε να σε κρατάει διαρκώς σε αγωνία. Γεμάτο ανατροπές και αποκαλύψεις, με χαρακτήρες αληθινούς όπως πάντα και με συναισθήματα τόσο έντονα που νιώθεις την καρδιά σου πότε να χτυπά δυνατά και πότε να λιώνει. Το τέλος γλυκόπικρο όπως αρμόζει, σε κάνει να θες, με το που κλείσεις το βιβλίο, να πεις ένα ευχαριστώ στο συγγραφέα για όλα όσα σου έχει προσφέρει.