Πασχαλινό εργαστήρι λογοτεχνίας στη Βολισσό

Featured

Το Σπίτι της Λογοτεχνίας (ΣτΛ) στη Βολισσό διοργανώνει 4ήμερο λογοτεχνικό εργαστήρι κατά τις ημέρες του Πάσχα. Έναρξη Μ. Παρασκευή – Λήξη Δευτέρα (3 διανυκτερεύσεις- 4 εργαστήρια)

Το πρόγραμμα θα περιλαμβάνει εκτός από την απαραίτητη γνωριμία με τον τόπο και την επαφή με τη φυσική καλλιέργεια, προσωπική εργασία παραγωγής λογοτεχνικών κειμένων επί συγκεκριμένων πεδίων και θεμάτων, καθώς και ομαδικές τρίωρες συνεδρίες του εργαστηρίου λογοτεχνικής αφήγησης.

Ο αριθμός των συμμετεχόντων θα είναι το πολύ 9, αφού τόση είναι η μέγιστη δυνατότητα φιλοξενίας στις 3 αυτόνομες οικίες του ΣτΛ. 

Το συνολικό (πλην διατροφής) κόστος συμμετοχής ανέρχεται σε 120 ευρώ/άτομο συμπεριλαμβανομένων των φόρων.

Δηλώσεις συμμετοχής στο akridaki@gmail.com και στο 6977000744

 

Τρομοκρατία εξ ουρανού

Πριν λίγες μέρες έπεσε ένα αεροπλάνο πάνω σε ένα χωριό στο Κιργιζιστάν και σκότωσε καμιά σαρανταριά ανθρώπους, που ζούσαν ανυποψίαστοι την καθημερινότητά τους εκεί, όσους δηλαδή σκότωσε και ο λεγόμενος μακελάρης στο Ρέινα της Κων/πολης, αλλά και ο καμικάζι στο γήπεδο της Μπεσικτάς.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ

Λογοτεχνικό εργαστήρι στο 1ο ΕΠΑΛ Χίου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ της φιλολόγου Σοφίας Λαμπίκη στο FACEBOOK: 

Σήμερα, 20 Γενάρη, ο συγγραφέας Γ. Μακριδάκης πραγματοποίησε 3ωρο διδακτικό εργαστήρι δημιουργικής γραφής με τα παιδιά της Α’ τάξης του 1ου ΕΠΑΛ Χίου.
Το “μάθημα” ξεκίνησε με μια γενική συζήτηση περί αλληλεπίδρασης περιβάλλοντος -Τέχνης -Λογοτεχνίας,το ρόλο του συγγραφέα ως μεσάζοντα ανάμεσα στα παραπάνω, μιλήσανε με τα παιδιά για τον τρόπο που γράφει ένας συγγραφέας, τα συγγραφικά “τρυκς”, την διαφορά προφορικού-γραπτού λόγου και την λογοκρισία και αυτολογοκρισία στη γραπτή έκφραση.
Το δεύτερο κομμάτι του εργαστηρίου είχε γραπτή άσκηση με επιλεγμένη εναρκτήρια φράση μικρού κειμένου (οι φιλόλογοι το λέμε θεματική περίοδο)
Τα παιδιά κατάλαβαν πόσο σημαντική είναι η εναρκτήρια φράση ενός κειμένου ή ενός διηγήματος και επέλεξαν μόνα τους 7 πιθανές εναρκτήριες φράσεις μιας μικρής παραγράφου.Κατόπιν,ο καθένας αποφάσισε ποιαν απ΄όλες θα αναπτύξει σε μικρό κείμενο.
Η ανάγνωση των μικρών τους παραγράφων ήταν εξαιρετικά διδακτική και συνάμα διασκεδαστική.
Ο Γ. Μακριδάκης προέτρεψε τους μαθητές να τελειώσουν,σπίτι,τη μικρή τους ιστορία και να του την αποστείλουν με μέιλ ώστε ο ίδιος να δημιουργήσει μια συνεργατική ομάδα γραφιάδων που θα επικοινωνούν μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν,τα κουδούνια χτυπούσαν και κανείς δεν ήθελε να βγει διάλειμμα και το ραντεβού με το συγγραφέα ανανεώθηκε για νέα συνάντηση μαζί τους.

Η πίτα στο λιμάνι

Σήμερα κόψαμε την πίτα μας στο εργαστήρι λογοτεχνίας του Ομηρείου. Καταπληκτική πίτα. Την έφτιαξε με τα χεράκια της η Δέσποινα.

Το φλουρί έπεσε στην Βίκυ, που άργησε κιόλας να ρθει και την περιμέναμε, για να μας πάρει τελικά την τύχη! Πήρε το πιο μικρό κομμάτι αλλά έτυχε να ναι το φλουρί μέσα του. Άμα σε θέλει το άτιμο, δεν γίνεται να σε χάσει

Η Ανατολή έφτιαξε και κάτι μπισκοτάκια ωραία με βανίλια και με μια πρόβλεψη για το μέλλον του καθενός μέσα, γραμμένη σε χαρτάκι. Άνοιγες το μπισκοτάκι και διάβαζες το χαρτάκι σου. Ωραία ιδέα και ωραία εκτέλεση. Είχε πάρει στίχους του Ελύτη και κάποιους τους είχε επεξεργαστεί η ίδια, ένα μείγμα Ανατολής και Ελύτη, Ανατολύτη ίσως να το λέγαμε αυτό το κράμα λογοτέχνη!

Καθώς μπήκαμε σήμερα στο Ομήρειο, πέσαμε και πάνω στο μάστερ πλαν του νέου λιμανιού της πόλης μας και φρίξαμε. Τόσο τσιμέντο και τόση κακοποίηση της εικόνας της πόλης και του υφιστάμενου λιμανιού μας δεν μπορούσαμε να το φανταστούμε. Το ξενοδοχείο του Χανδρή φαντάζει σαν ενοικιαζόμενο δωμάτιο. Απίστευτη δυσαναλογία κλίμακας.

Σκεφτείτε ότι έχουμε και αρχιτέκτονα δήμαρχο. Τον σκεφτόμουνα, καθώς στεκόμουνα εκεί μπροστά στο μάστερ πλαν και με είχε κυριεύσει θλίψη. Για το πώς ξεπέφτει ένας σοβαρός και αξιοσέβαστος επιστήμονας όταν ανακατευτεί με την μικροπολιτική. Τέλος πάντων. Το έργο πάντως, που ευτυχώς δεν πρόκειται να γίνει ποτέ, μιας και αφενός είναι πανάκριβο, αφετέρου άχρηστο αφού το νησί έχει σύγχρονο λιμάνι στα Μεστά, είναι τελείως φαραωνικό και κιτς. Μέχρι και φοίνικες προβλέπει. Από αυτούς που εδώ και χρόνια τους κουρεύουν και τους ψεκάζουν με εκείνα τα εντομοκτόνα που εξολοθρεύουν τη μέλισσα, μπας και τους γλυτώσουν από το κόκκινο σκαθάρι που τους κατατρώει. Ναι, δεν μας φτάνανε αυτοί που είχαμε να παλεύουμε, θα φέρουμε κι άλλους!

Το λογοτεχνικό εργαστήρι του Ομηρείου καταλήξαμε ομόφωνα δήμαρχε, όσοι δηλαδή συμμετείχαμε στην κουβέντα εμπρός στο μάστερ πλαν, ότι δεν εγκρίνουμε το σχέδιο. Ότι το λιμάνι μας είναι πολύ καλό ως έχει, ότι πρέπει να μετατραπεί σε μαρίνα και τουριστικό λιμάνι εξωτερικού για μικρά κρουαζιερόπλοια και πλοία από και προς Τουρκία, και ότι το βασικό λιμάνι της Χίου πρέπει να είναι στα Μεστά. Αυτά από τους ασκούμενους λογοτέχνες που κόψανε την πίτα τους κάτω από το πλάνο σου. Η γνώμη μου είναι να δώσεις σημασία στους καλλιτέχνες. Διότι τα χαϊρια των τεχνοκρατών τα είδαμε τόσα χρόνια.

Εξοστρακισμού συνέχεια

Σήμερα μια γερόντισσα του χωριού μού άναψε ένα φως μες στο μυαλό μου.

Οι ανθρώποι αυτοί, είπε γι’ αυτούς που θέλουν να μαζέψουν υπογραφές και να με διώξουν από το χωριό, ζούνε ακόμα στην εποχή του πενήντα και του εξήντα. Τότε πράγματι διώχνανε ανθρώπους από το χωριό. Μαζεύανε υπογραφές και τους διώχνανε. Καμιά φορά τους διώχνανε και χωρίς να μαζεύουνε υπογραφές. Άμα κανένας από δαύτους που θεωρούνταν προύχοντες είχε πρόβλημα με κάναν άνθρωπο, μπορούσε να τον διώξει. Αλλά ποιους ανθρώπους διώχνανε;

Ποιους; λέω και πήγε ο νους μου αμέσως στους χαρακτηρισμένους κομουνιστές, αλλά αποδείχθηκα αδαής.

Τους δημόσιους υπάλληλους, λέει. Κάτι δασκάλους, κάναν χωροφύλακα, κάναν δραγάτη. Άμα δεν τους αρέσανε, μαζεύανε υπογραφές, πηγαίνανε στον βουλευτή τους και τους διώχνανε από το χωριό με μετάθεση. Εσένα με τι τρόπο θα σε διώξουνε, θα σε μεταθέσουνε να πα να γράφεις αλλού;

Έτσι είπε λοιπόν η γερόντισσα και κατάλαβα ότι τελικά τίποτα δεν είναι τυχαίο, όλα είναι κατάλοιπα.

Φιλοξενία προσφύγων στη Βολισσό

Τα νεώτερα του ανθρωπολογικού και κοινωνιολογικού πειράματος που γίνεται στο χωριό με το ανθρωπιστικό πρόγραμμα “φιλοξενία Σύριων προσφύγων”, έχουν ως εξής:

Η 5μελής οικογένεια που ήρθε στις 22 Δεκεμβρίου και έμειναν στο σπίτι που διέθεσα δωρεάν για την στέγασή τους και μπήκε σε πρόγραμμα διαβίωσης στο χωριό με την συνδρομή περίπου 35 ανθρώπων, που απέστειλαν περί τα 2.000 ευρώ για να τους βοηθήσουν να ζήσουν εδώ μέχρι τις αρχές Μαϊου, που θα έφευγαν για Αθήνα ή Γερμανία, απεδείχθη ότι ανήκαν στις λεγόμενες ευπαθείς ομάδες, αφού ένα πρόβλημα υγείας του πατέρα τον ανάγκαζε να επισκέπτεται συχνά το νοσοκομείο, οπότε η Ύπατη Αρμοστεία τους νοίκιασε ένα δωμάτιο σε ξενοδοχείο στην πόλη της Χίου και έφυγαν από το χωριό.

Αυτή τη στιγμή η Ύπατη Αρμοστεία και η ΜΚΟ που έχει την πλήρη γνώση του καταυλισμού της Σούδας βρίσκονται σε διαδικασία επιλογής άλλης οικογένειας, δίχως προβλήματα υγείας, τους οποίους θα στείλουν άμεσα, όπως με ενημέρωσαν σήμερα, στο δωρεάν διατιθέμενο σπίτι στο χωριό.

Επίσης, υπήρξε μία ακόμη προσφορά δωρεάν στέγης για πρόσφυγες, από οικογένεια χωριανών που ζουν στο εξωτερικό και διαθέτουν για τον σκοπό αυτό ένα εξοχικό σπιτάκι τους εδώ, αναλαμβάνουν επίσης και τα έξοδα διαμονής των προσφύγων που θα φιλοξενηθούν. Σήμερα πληροφορήθηκα από τους υπεύθυνους του καταυλισμού ότι βρέθηκε ένα νεαρό ζευγάρι Σύριων προσφύγων, οι οποίοι με χαρά δήλωσαν ότι θέλουν να έρθουν στο χωριό και να μείνουν σε αυτό το προσφερόμενο σπίτι.

Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε συνεννοήσεις για τα δύο αυτά ζητήματα

ΥΓ

Η άλλη οικογένεια, 4μελής, που φιλοξενείται κι αυτή σε προσφερόμενη οικία εδώ, ζει πολύ καλά. Έχουν ήδη προσαρμοστεί και μαθαίνουν ελληνικά με τη βοήθεια καθηγητριών που τους κάνουν μάθημα εθελοντικά στα πλαίσια του Πολιτιστικού Συλλόγου

Αίτημα εξοστρακισμού εν έτει 2017!

Χθες εμφανίστηκε στη μηνιαία συνέλευση του πολιτιστικού συλλόγου Βολισσού ένα μέλος του ΔΣ και έθεσε προς συζήτηση το εξής αίτημα: Να μαζέψουν υπογραφές για να με διώξουν από το χωριό. Δικαιολόγησε δε το αίτημά του αυτό λέγοντας ότι δεν είμαι Βολισσιανός και ότι δημιουργώ κλίμα υπέρ των προσφύγων στο χωριό και στην κοινή γνώμη, αφού γράφω ότι οι Βολισσιανοί έχουν δεχτεί θερμά και βοηθάνε τους πρόσφυγες, γεγονός που κατά την άποψή του δεν ισχύει. Φυσικά έλαβε τις κατάλληλες απαντήσεις από τον Πρόεδρο και τα μέλη του ΔΣ και το αίτημά του δεν έγινε αποδεκτό από τον Σύλλογο.

Η ιστορία αυτή έχει διάφορες παραμέτρους. Η πρώτη είναι η αστεία. Κι εγώ όταν μου το γνωστοποίησαν τα μέλη του Συλλόγου, γέλασα με την τραγική πνευματική και ψυχολογική κατάντια κάποιων, μετρημένων στα δάχτυλα ανθρώπων του τόπου, και του συγκεκριμένου εκφραστή τους στον σύλλογο.

Μετά άρχισα να αναρωτιέμαι. Άντε και το συνέταξαν το έγγραφο και μάζεψαν και υπογραφές. Με τι τρόπο θα με διώξουν μετά; Πώς θα λειτουργήσουν παρακάτω; Θα το πάνε στον δήμαρχο και θα απαιτήσουν να με εξορίσει; Θα το πάνε στον δεσπότη και θα απαιτήσουν να με αφορίσει και να με πατάξει; Θα το πάνε στην αστυνομία και θα ζητήσουν να με φυλακίσει, θα το πάνε σε λαϊκή συνέλευση και θα απαιτήσουν πυρά στην πλατεία ή θα το φέρουν σε μένα για να φιλοτιμηθώ και να τους αδειάσω τη γωνιά άμα δω και εγγράφως ότι δεν με θέλουν; Τι θα κάνουν τέλος πάντων για να ικανοποιήσουν τα ψυχικά τους τραύματα, την αμορφωσιά και τον κομπλεξισμό της ανικανοποίητης προσωπικότητας και ζωής τους; Ειλικρινά απορώ με την απύθμενη βλακεία κάποιων ανθρώπων.

Φυσικά ένα τέτοιο έγγραφο αν το συντάξουν, θα είναι για μένα ένα βραβείο που θα επιχειρήσω να το αποκτήσω και να το κορνιζώσω στο σπίτι μου. Και μόνο που το εκστομίζουν ως αίτημα και επιθυμία τους να με διώξουν από το χωριό λόγω που υποστηρίζω τους πρόσφυγες, αποτελεί για μένα σημάδι ότι δεν έχω αποκτηνωθεί σαν τους ίδιους. Ελπίζω όμως να διώξουν και το μισό χωριό μαζί με μένα, αφού άλλοι κάνουν μαθήματα στα προσφυγόπουλα, άλλοι τους εφοδιάζουν με αυγά, με κρέας, με φρούτα, άλλοι τους φτιάχνουν βασιλόπιτες, άλλοι τους φέρνουν ρούχα και παπούτσια, άλλοι τους διαθέτουν τα σπίτια τους και τους φιλοξενούν, και τους κάνουν και τα έξοδα της διατροφής. Εκτός αν τους αρκεί να την πληρώσω εγώ για όλους αυτούς τους ανθρώπους που στέκουν αλληλέγγυοι και με ανθρωπιά απέναντι στους πρόσφυγες ή αν θεωρούν ότι εγώ τους ξεσηκώνω, πράγμα που δεν ισχύει φυσικά αφού πριν από μένα, κάποιος άλλος χωριανός φιλοξένησε πρώτος μια προσφυγική οικογένεια, αλλά επειδή αυτός ανήκει σε εύπορη και παραδοσιακή οικογένεια του χωριού, δεν τα βάζουν μαζί του!!!

Επειδή όμως η ιστορία δεν αρχίζει τώρα αλλά έχει παρελθόν, αφού με διάφορες αφορμές, πχ επιχειρούμενα τσιμεντώματα δικτύου μονοπατιών ή μπαζώματα του προστατευόμενου υδροβιότοπου της περιοχής, θέματα στα οποία αντιδρώ φυσικά, έχουν ξανά στο πρόσφατο παρελθόν οι ίδιοι άνθρωποι εκφραστεί και κινηθεί απειλητικά εναντίον μου, με φράσεις όπως θα σε διώξουμε από το χωριό, θα σε φτιάξουμε καλά, θα σε τακτοποιήσουμε, θα σε βρει άδικη ώρα, και άλλες τέτοιες, αποφάσισα να δημοσιοποιήσω την υπόθεση αυτή σήμερα, που έχω πια και μάρτυρες της επιθυμίας τους αυτής, να με εξοστρακίσουν, όλα τα μέλη και τον πρόεδρο του ΔΣ του Πολιτιστικού Συλλόγου Βολισσού και να ζητήσω από τον εισαγγελέα προστασία από ανθρώπους που προφανώς χρίζουν ψυχολογικής υποστήριξης διότι εκτός από το διασκεδαστικό της υπόθεσης, υπάρχει και το σοβαρό της.

Προφανώς ό,τι συμβεί σε μένα και στα τριγύρω από μένα αντικείμενα και πρόσωπα και άλλα ζωντανά, είναι φανερό ότι θα έχει συγκεκριμένους φυσικούς ή ηθικούς υπαίτιους και θα πηγάζει από την αμορφωσιά και τα κόμπλεξ των συγκεκριμένων ανθρώπων.

Η ρουκέτα εκτοξεύτηκε

Θα γίνω ο μεγαλύτερος δημιουργός θέσεων εργασίας που έφτιαξε ο Θεός, είπε πριν μερικές μέρες από την κορυφή του ουρανοξύστη του, στην πρώτη συνέντευξη τύπου μετά την εκλογή του ως Πρόεδρος της Αμερικής ο Ντ. Τραμπ.

Διαβάστε την συνέχεια εδώ

Προχωράμε ανθρώπινα

Στην Βολισσό πρωτοπορούμε όσον αφορά στη φιλοξενία προσφύγων

Χθες ενημερώθηκα από τους ανθρώπους που προσφέρουν ένα ακόμη σπιτάκι για στέγαση προσφύγων, ότι θα αναλάβουν και τα έξοδα διατροφής τους. Ενημέρωσα με τη σειρά μου τους αρμόδιους του καταυλισμού, να βρουν τους κατάλληλους για την περίσταση πρόσφυγες και να τους φέρουν κι αυτούς για διαμονή εδώ στο χωριό. Αναμένω να παραλάβω τα κλειδιά για να αναλάβω την τακτοποίηση της νέας αυτής προσφερόμενης κατοικίας, μιας και οι ιδιοκτήτες της ζουν στο εξωτερικό.

Προς το παρόν σας αφιερώνω το συγκινητικό υστερόγραφο του γράμματος που μου έστειλαν:

“Η μαμά, η οποία έφτιαξε και φρόντιζε το σπιτάκι, άφησε μία επιστολή σε μας με μία μόνο ευχή, να είμαστε αλληλέγγυοι, γεμάτοι αγάπη για τους ανθρώπους που βρίσκονται σε δύσκολη θέση…. το έγραψε ανορθόγραφα κιόλας, έτσι όπως είναι η αγάπη τελικά… ανορθόγραφη, παρορμητική”.